Obróbka Mgławicy Ameryka Północna (NGC 7000)

Mgławica Ameryka Północna, czyli NGC 7000 w Łabędziu, to jeden z najlepszych obiektów do fotografii wąskopasmowej. Jest ogromna, jasna w wodorze i pełna struktur wzdłuż Ściany Łabędzia, jej „wybrzeża Zatoki Meksykańskiej”. Łatwo ją też źle obrobić, z powodu, który nie ma nic wspólnego z twoimi danymi: w kadrze nie ma nieba.

Problem: mgławica wypełnia kadr

Przy większości ogniskowych NGC 7000 zajmuje całe pole widzenia. Słaba poświata wodoru biegnie od krawędzi do krawędzi, a jedyne naprawdę ciemne obszary to pasma pyłu.

Prawie każdy automatyczny krok w obróbce astrofotografii zakłada coś odwrotnego: że kadr to głównie puste niebo z obiektem w środku:

• Neutralizacja tła ustawia „niebo” na szaro. Tutaj „niebem” jest czerwona poświata Hα, więc jej neutralizacja ściąga czerwień w dół na całym obrazie. Mgławica przygasa, a każda słaba gwiazda robi się żółto-zielona.
• Punkt czerni i rozciąganie umieszczają medianę pikseli na poziomie nieba. Tutaj medianą jest słaba mgławica, więc zostaje zepchnięta do „nieba”, a obraz wychodzi ciemny i płaski.
• Usuwanie gradientu modeluje gładką, wielkoskalową jasność jako zanieczyszczenie światłem. Mgławica wypełniająca kadr jest gładka i wielkoskalowa, więc agresywny model ją odejmuje.

Rozwiązanie jest w każdym przypadku takie samo. Mierz prawdziwe niebo w najciemniejszych obszarach (pasmach pyłu), a nie na typowym pikselu, i nie neutralizuj tego, co jest w rzeczywistości mgławicą. Akastroid rozpoznaje obiekt wypełniający kadr po słabej strukturze w całym polu i odpowiednio dostosowuje te kroki.

Jakie dane zbierać

• Hα wykonuje większość pracy. Dwie lub trzy godziny spod podmiejskiego nieba pokazują Ścianę ze szczegółami.
• OIII jest tu słabszy i bardziej plamisty, ale dodaje niebiesko-turkusową poświatę w obszarze „Atlantyku” na wschodzie.
• SII jest najsłabszy. Licz się z tym, że potrzebuje tyle samo czasu co Hα.
• RGB, nawet krótkie, daje prawdziwe kolory gwiazd i możliwość zrobienia obrazu w naturalnych kolorach.

Która paleta

Naturalne kolory z Hα (HaRGB) pokazują obiekt takim, jaki jest: czerwonym obłokiem wodoru z niebiesko-białymi gwiazdami, przy czym Hα pogłębia czerwień daleko poza to, co rejestruje samo RGB. Zobacz dodawanie Hα do RGB.

Paleta Hubble’a (SHO) zmienia Ścianę w złoto na tle turkusowego OIII i jest klasycznym wyglądem tego obiektu. Surowe SHO na NGC 7000 wychodzi jednak zielone, bo sygnał to niemal sam wodór, a SHO umieszcza wodór w zielonym. Tego należy się spodziewać, a poradnik o palecie Hubble’a wyjaśnia krok, który daje złoto.

HOO potrzebuje tylko Hα i OIII i daje głęboką czerwień na tle turkusu. Dobrze pasuje do filtra dwupasmowym na kamerze kolorowej.

Sesje z kołem filtrowym: pułapki stackowania

Wielonocne, wielofiltrowe sesje na NGC 7000 zwykle trafiają na dwa problemy ze stackowaniem:

• Klatki niebieskie i OIII odrzucane hurtem. Te filtry przepuszczają znacznie mniej gwiazd niż czerwony czy Hα, więc oceniane na tle całej sesji ich klatki wyglądają słabo i zostają wyrzucone. Każdy filtr trzeba oceniać na tle jego własnych klatek.
• Kanał, który nie chce się zarejestrować. Filtr fotografowany innej nocy może nie dopasować się do klatki referencyjnej z innego filtra. Zestackuj go osobno i wyrównaj później, zamiast pozwolić, żeby został po cichu pominięty. „Niebieski” kanał zbudowany z jednej klatki zniszczy kolory.

Akastroid obsługuje oba przypadki automatycznie. Jeśli stackujesz gdzie indziej, przed łączeniem sprawdź liczbę klatek każdego filtra.

Uwagi do obróbki

• Gwiazdy. Droga Mleczna biegnie prosto przez Łabędzia, więc pole jest gęste od gwiazd. Redukcja gwiazd pomaga mgławicy się wyróżnić, ale bądź delikatny, bo mocne usuwanie zostawia dziury w tak zatłoczonym polu.
• Najjaśniejszy grzbiet. Jasna krawędź Ściany to głęboka, nasycona czerwień. Uważaj na każdy krok, który odbarwia jasne piksele, bo może zamienić tę czerwień w szarość.
• Punkt czerni. Wyznacz go z pasm pyłu, a nie ze średniej.

W skrócie

• NGC 7000 wypełnia kadr. Kroki zakładające puste niebo przygaszają ją, barwią gwiazdy i spłaszczają obraz.
• Hα wykonuje większość pracy, OIII i SII dodają kolor, a krótkie RGB daje prawdziwe kolory gwiazd.
• Naturalne kolory z Hα pokazują obiekt takim, jaki jest. SHO daje złoto-turkusowy wygląd po zastosowaniu kroku złota.
• Oceniaj klatki każdego filtra wyłącznie na tle tego filtra i nigdy nie składaj kanału zestackowanego z garstki klatek.